Dieta i ćwiczenia przyniosły bardziej spójne efekty na cele związane z wiekiem niż wiele suplementów, według analizy 51 badań na ludziach. Niektóre leki również zmieniały te cele – zwłaszcza u osób leczonych z chorób, które już mieły.
Naukowcy zebrali badania wykorzystujące testy wieku oparte na DNA. Testy te szacują aspekty biologicznego starzenia się na podstawie znaków chemicznych na materiale genetycznym – ale nie mierzą bezpośrednio, ile lat dana osoba będzie żyła.
Amerykański start-up chce sprzedawać światło słoneczne po zmroku
Analiza, opublikowana w Nature Medicine, ma na celu wyjaśnienie obszaru, w którym różne badania wykorzystują różne zegary biologiczne. Kluczowe pytanie brzmiało, które terapie wywołują mierzalne zmiany w szerszym zakresie testów.
Wiek chronologiczny liczy lata od urodzenia. Biologiczne miary wieku starają się natomiast uchwycić zmiany związane z wiekiem, które mogą się różnić między osobami o tym samym wieku chronologicznym.
Wiele takich testów analizuje metylację DNA – markery chemiczne, które pomagają regulować aktywność genów bez zmiany samego materiału genetycznego. Wzorce w tych markerach mogą być wykorzystywane do budowania statystycznych prognoz związanych z wiekiem lub zdrowiem.
Zespół wykorzystał platformę analityczną TranslAGE, aby przeanalizować 16 zegarów starzenia się oraz 94 dodatkowe miary oparte na metylacji. Wspólny system ułatwiał porównywanie wyników, które w przeciwnym razie mogłyby wydawać się sprzeczne.
Największy wpływ miały ćwiczenia i dieta
Terapie stylu życia łączące ćwiczenia i zmiany diety dawały stosunkowo spójne sygnały. Wśród analizowanych metod dietetycznych należały podejścia inspirowane śródziemnomorskim, niskowęglowodanowe i niskotłuszczowe – choć badania nie wykazały jednej uniwersalnie najlepszej diety.
Leki takie jak metformina, semaglutyd oraz terapie blokujące sygnał zapalny zwany TNF również wpływały na cele związane z wiekiem. Jedne z najsilniejszych reakcji zaobserwowano u osób z chorobą, gdzie leczenie może poprawić podstawowy problem zdrowotny.
Jednak wiele suplementów dostępnych bez recepty i niektórych procedur medycznych wykazało niewielki mierzalny efekt w dostępnych badaniach. Dotyczy to leczenia i testów, które były badane – nie każdego produktu ani każdego możliwego efektu zdrowotnego.
Wybór zegara również odgrywa rolę
Nowsze zegarki często lepiej reagują na leczenie niż starsze – co pokazuje, że twierdzenie o zmienionym wieku biologicznym zależy częściowo od sposobu pomiaru wieku biologicznego.
Badania różniły się uczestnikami, czasem trwania i harmonogramem leczenia. Wyniki nie mogą być zatem traktowane jako bezpośrednia konkurencja, która dowodzi, że jedno leczenie jest lepsze od drugiego dla osoby identycznej.
Znajduje się pomiędzy Alexandrem Sørlothem, Folarinem Balogunem i Mateo Retegui
Co najważniejsze: Zmieniony wynik nie jest dowodem odmłodzenia
Zmiana wyniku opartego na DNA nie jest dowodem na odmłodzenie, dłuższe życie ani mniejszą liczbę przyszłych chorób. Te miary wciąż wymagają weryfikacji jako wiarygodne wskaźniki rzeczywistych korzyści zdrowotnych.
Potrzebne są większe i bardziej zróżnicowane badania, aby ustalić, które zmiany przewidują trwałą poprawę zdrowia. Naukowcy muszą także ustalić, jak długo zmiany zegara utrzymują się po zakończeniu leczenia.
Analiza oferuje skuteczniejszy sposób testowania twierdzeń dotyczących starzenia się – przy jednoczesnym zachowaniu widocznych ograniczeń. Sugeruje, że sprawdzone metody leczenia medycznego zasługują na staranne badania, ale sam niższy wiek biologiczny nie wystarczy, by wykazać przełom w walce ze starzeniem.