Europejska organizacja piłkarska UEFA jasno mówi, że zachowanie skorumpowanego prezesa FIFA Gianniego Infantino nie może być tolerowane. – Rozumieją, że nie będzie to tak łatwe, jak można by się wydawać, i skontaktowali się z Arsène Wengerem, który ma zarówno uczciwość, karierę jednego z najlepszych menedżerów wszech czasów, jak i status bohatera daleko poza granicami Europy.
Był pionierem w sprowadzaniu zawodników z biednych i małych krajów piłkarskich i czynienia z nich gwiazdami przez ponad dwie dekady w Arsenalu, a wcześniej w Monako. „To ważne teraz, gdy walka toczy się poza Europą, już wiemy, że FIFA potrzebuje nowego prezydenta.
Fantastyczny Antonio Nusa potrafi wybierać między największymi klubami świata, ale prawdopodobnie słucha Ødegaarda
Wybory prezydenckie FIFA odbędą się 18 marca 2027 roku. Wciąż nie ma oficjalnego rywala wobec Gianniego Infantino – a czas ucieka. Do 18 listopada tego roku kandydatura musi zostać zarejestrowana.
Europejska federacja kontynentalna UEFA teraz cicho wskazała nazwisko, które woli widzieć: Arsène Wenger.
Według talkSPORT, były menedżer Arsenalu jest głównym kandydatem UEFA – ale nie jest jasne, czy sam Francuz chce kandydować. 77-latek obecnie pracuje jako szef globalnego rozwoju piłki nożnej w FIFA.
Kozo Tashima, prezes Japońskiej Federacji Piłkarskiej, już ogłosił, że zamierza kandydować w wyborach.
Wymagania dotyczące zostania oficjalnym kandydatem
Aby oficjalnie ogłosić swoją kandydaturę, potrzebne jest wsparcie pięciu związków piłkarskich oraz zatwierdzone kontrole kwalifikacyjne przeprowadzone przez FIFA.
Wcześniej zarówno Konfederacja Azjatycka (AFC), jak i Konfederacja Afrykańska (CAF) ogłosiły poparcie dla reelekcji Gianniego Infantino na prezydenta FIFA.
Kariera Arsène’a Wengera
Arsène Wenger dołączył do Arsenalu w 1996 roku jako stosunkowo nieznany Francuz. 22 lata później opuścił klub jako jeden z najbardziej wpływowych menedżerów Premier League wszech czasów – i jako osoba stojąca za wieloma najbardziej udanymi pozyskaniami piłkarskich zawodników.
Kariera przed Arsenalem
Wenger urodził się 22 października 1949 roku w Strasburgu i miał skromną karierę piłkarską, zanim został trenerem. Zaczynał jako trener młodzieży w Strasburgu, zanim otrzymał swoją pierwszą dużą szansę jako główny trener w Nancy-Lorraine. Jednak to w Monako naprawdę się przebił: w 1988 roku poprowadził klub do mistrzostwa Francji i został wybrany trenerem roku. Zdobył także Puchar Francji w 1991 roku i poprowadził Monako do finału Pucharu Zdobywców Pucharów w 1992 roku.
Po udanym okresie w Japonii w Nagoya Grampus Eight, we wrześniu 1996 roku został mianowany trenerem Arsenalu.
Czas w Arsenalu: Tytuły i historia
Wenger został pierwszym menedżerem spoza Wielkiej Brytanii, który zdobył Premier League, gdy Arsenal zdobył tytuł mistrza ligi w 1998 roku – jego pierwszy pełny sezon w klubie. Następnie zdobył kolejny dublet w 2002 roku, zanim zapisał się w historii piłki nożnej w sezonie 2003/04: Arsenal pozostał niepokonany przez cały sezon ligowy i zyskał przydomek „Niezwyciężonych” – pierwszy klub od 1889 roku, który dokonał tego w angielskiej najwyższej klasie rozgrywkowej.
Wenger poprowadził także Arsenal do finału Ligi Mistrzów w 2006 roku, gdzie przegrali z Barceloną. Był architektem przeniesienia klubu na Emirates Stadium w tym samym roku. Po dziewięciu latach bez trofeów Arsenal zdobył Puchar Anglii w 2014 i 2015 roku, dając klubowi rekord 12 zwycięstw w Pucharze Anglii.
Łącznie Wenger zdobył trzy tytuły mistrza Premier League i siedem Pucharów Anglii – najwięcej w historii FA Cup.
Zawodnicy, których ukształtował na gwiazdy
Największym dziedzictwem Wengera jest jednak być może jego zdolność do odkrywania i rozwijania zawodników. Podczas pracy w klubie zadebiutował wśród ponad 80 zawodników.
Patrick Vieira został sprowadzony z rezerw AC Milan za około 3,5 miliona funtów, zanim Wenger oficjalnie objął urząd. Stał się jednym z najbardziej kompletnych pomocników na świecie i sercem złotej ery Arsenalu.
Thierry Henry dołączył z Juventusu w 1999 roku za około 10,5 miliona funtów, po nieudanym okresie w tym klubie. Wenger przeszkolił go z pozycji skrzydłowego na napastnika – a Henry został najlepszym strzelcem w historii Arsenalu z 228 golami w 377 występach.
Cesc Fàbregas został sprowadzony z akademii młodzieżowej Barcelony jako 16-latek za symboliczną sumę. Stał się najmłodszym zawodnikiem Arsenalu w pierwszym składzie i najmłodszym strzelcem bramek, rozwijając się w jednego z najlepszych pomocników Europy.
Robert Pires przybył z Marsylii w 2000 roku za około 6-7 milionów funtów. Stał się kluczowym zawodnikiem drużyny „Invincibles” i został wybrany zawodnikiem roku przez Football Writers’ Association w sezonie 2001/02.
Kolo Touré został kupiony z ASEC Abidjan za jedyne 150 000 funtów w 2002 roku. Stał się filarem obrony i jednym z najpopularniejszych zawodników sezonu „Niezwyciężonych”.
Nicolas Anelka został sprowadzony z PSG za około 500 000 funtów w 1996 roku, rozwinął się na czołowego napastnika reprezentacyjnego, a dwa lata później został sprzedany do Realu Madryt za 22,3 miliona funtów – ogromny zysk.
Robin van Persie dołączył z Feyenoordu za 2,75 miliona funtów w 2004 roku. Został liderem ofensywy Arsenalu, zdobywając 132 gole w 278 występach, zanim przeniósł się do Manchesteru United.
Sol Campbell dołączył w 2001 roku na wolny transfer z odwiecznych rywali Tottenhamu – jeden z najbardziej kontrowersyjnych transferów w historii Premier League. Stał się kluczową częścią obrony „Niezwyciężonych”.
Dziedzictwo Wengera wykracza daleko poza same trofea. Jego umiejętność dostrzegania potencjału w młodych, nieznanych zawodnikach – i kształtowania ich na światowe gwiazdy – to chyba to, co z perspektywy czasu najbardziej go definiuje.
Kozo Tashima również jest wymagający
Infantino był człowiekiem kontrowersyjnym po serii skandali, ale nadal sprawuje urząd przed przyszłoroczną reelekcją. Teraz ogłoszono rywala: Kozo Tashima startuje jako kontrkandydat Infantino przed wyborami w marcu. Relacjonuje to Rob Harris z The Athletic.
„Jestem wdzięczny, że mogę ogłosić to z pełnym wsparciem Japońskiego Związku Piłki Nożnej,” mówi Tashima – i kontynuuje:
„Nie chodzi o wygraną czy porażkę, ale o jasne pokazanie światu uczciwości, solidnych fundamentów i uczciwości, które japońska piłka nożna zbudowała do dziś.
Zanim Tashima będzie mogła oficjalnie kandydować, Japończycy muszą zdobyć poparcie pięciu związków piłkarskich i przejść testy kwalifikacyjne FIFA.
Czytaj na Sporten: Bohater Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej został zwolniony po bójce dwóch żon w luksusowej kawiarni